PoeTryGeneration

MIHALY BABITS BEFORE EASTER If my lips shred to pieces - oh, courage! this wild, wild burgeoning month of March, drinking excitement with trees all excited, drunk with seething, tantalising, intoxicating, blood-bearing, salt-scented March winds, by grey, heavy skies, enmeshed in the murderous mill wheel; if my lips shred to pieces - more courage! if bleeding raw with the song, and if drowned by the thunderous Mill, my song cannot be heard but merely tasted by tasting the pain, even so, give me yet more courage -oceans of blood!- bring the bitter song of bloodshed! God, we have now heroes to glorify! the mighty giants’ blind, bloody victories, engines and red-hot gun barrels busily packed with cold compresses for their dreadful exercise: but I will sing no paean to victory, the rough-shod iron tread of trampling triumph is as paltry to me, as the deadly mill of the tyrant: the teeming, pregnant winds of March, mighty rush, fresh tingling blood, won’t let me s...

Ciąg dalszy poezji M. Babitsa (czyt. Babicza). Często zdarza mi się rozmyślać nocami. To najlepsza pora na przemyślenia z całego dnia czy nawet minionego tygodnia. Cisza i ciemność sprawiają, że myśli same napływają do naszej głowy. Wtedy też, moim zdaniem, wpadamy na najlepsze pomysły i rozwiązania. MICHALY BABITS QUESTION AT NIGHT As twilight softly turns to sombre brown, you see a velvet-silky eiderdown spread slowly by an otherworldly nurse to tuck in tight the sleepy universe so caringly, that not a periwinkle is blemished by as little as a wrinkle, that butterflies remain perfectly painted, their double wings so delicately decked and not a single rose petal has fainted wrapped in the shades that comfort and protect, and in such soft repose they meditate, unconscious of the velvet-silky weight: on nights like this, wherever you should roam, or muse inside your melancholy home, or in a tearoom, by the setting sun watch as they light the gas lamps one by ...

MIHALY BABITS THE LYRIC POET'S EPILOGUE I am the only hero of my verses, the first and last in every line to dwell: my poems hope to sing of Universes, but never reach beyond my lonely cell. Are others there outside, to bear the curses of being born? If God would only tell. A blind nut in the nutshell’s dark traverses, I loathe to wait for Him to break the spell. A magic circle binds me like a chain, and yet, my soaring dreams defy the weight - but wishful dreams, I know, may tell a lie. A prison for myself I must remain, the subject and the object. Heavy fate: the alpha and the omega am I. and hungarian original version A LÍRIKUS EPILÓGJA Csak én birok versemnek hőse lenni, első s utolsó mindenik dalomban: a mindenséget vágyom versbe venni, de még tovább magamnál nem jutottam. S már azt hiszem: nincs rajtam kívül semmi, de hogyha van is, Isten tudja hogy’ van? Vak dióként dióban zárva lenni S törésre várni beh megundorodtam. Büvös körömből ...

Czas już na odrobinę poetyckiego uniesienia, choć to nie do końca styl Babitsa.  Z góry was przepraszam, ale będą to strofy po angielsku i w wersji oryginalnej, czyli po węgiersku. Poezja Babitsa jest czasem trudna  a nawet ciężka do uniesienia. Dlatego też w chwili obecnej nie pokuszę się o jej tłumaczenie, może w przyszłości.Być może istnieje polskie tłumaczenie, tego nie wiem, ale poszukam i dam wam znać. Mam nadzieję, że odnajdziecie w niej to, co ja. Każda poezja jest inna. Czasem te same słowa, ułożone w szczególny sposób, potrafią wiele zmienić.  MIHALY BABITS A GYPSY IN THE CONDEMNED CELL There was time when my fingers could shape the word as the Lord may have created the winged, shiny articulated, armoured ladybird. Later, the poem was shaped on my lips in a burst of brass clarions, as the clarion call hangs on the soldiers’ lips chapped of feverish thirst. But now when the poem tremblingly, softly, appears, it seems to flow out of su...

Zgodnie z obietnicą pierwsza część poświęcona osobie poety Mihaly Babitsa. A także mała wycieczka po Esztergomie, gdzie znajduje się jego dom, a obecnie muzeum poświęcone poecie.                                                                                                                     Zapraszam ;) Moja przygoda z osobą Mihály Babitsa rozpoczęła się dobrych kilka lat temu na Węgrzech, ojczyźnie poety. Było w tym dużo zbiegów okoliczności i cała masa szczęścia. Większość umieszczonych zdjęć pochodzi z mojego osobistego albumu. Mam nadzieję, że się wam spodoba. Będąc na Węgrzech, z całą pewnością, nie można pominąć tego miejsca. Esztergom w końcu był kiedyś dawną stolicą Węgrzech, coś wi...