Poznawać siebie

Nowe miejsca, nieznane ulice, piękne kamienice,
fontanny i miejską komunikację, w obrębie tego samego kraju
tak wiele różnic, tak wiele nieznanych.

Ludzie odmienni od już mi znanych,
inaczej ukształtowani, wyrośli z tradycji miejsca, w którym ostali.

Pomniki, muzea, miejsca ... opowiadają dawne historie,
milczące dla obcych, krzyczące do ich słuchających,
pełne tajemnic, są częścią tego świata.

Tak łatwo zakochać się w nowych miejscach,
tak niewiele czasem potrzeba by zafascynować człowieka,
tak niewiele by przytłoczyć go ogromem piękna,
tak niewiele by padł pod ciężarem nieba.

Wydaje mi się czasem, że wszędzie można wieść szczęśliwe życie,
że nowe zawsze przynosi radość, nieznane zaś wzbudza ciekawość.
Tak łatwo zostawić problemy za sobą, zapomnieć na chwilę.
Wyjechać choćby niedaleko i wrócić by poczuć, że wszystko się zmieniło.
Nie było mnie tylko przez chwilę, a miasto jakby obce, zupełnie obce.

Wszędzie można wieść szczęśliwe życie,
wszędzie można poczuć się jak w domu,
oznacza to tylko ... jedynie że nigdzie nie ma prawdziwego Domu.

Katowice, 26 kwietnia
Warszawa, 5 maja